Państwo potrzebuje uczciwych banków Państwo skupione na projektach infrastrukturalnych zapomniało o obronie obywateli przed nadużyciami w instytucjach finansowych i zazwyczaj nie reagowało. Jedną z cech neokolonialnego państwa jest brak dbałości o interes obywateli. Dla władzy, jej urzędników, ważniejsze są instytucje finansowe i tępe przekonanie, że ich interes jest tożsamy z interesem pomyślności państwa i jego...
Kierownictwo Sądu Najwyższego przygląda się, czy nie było nieprawidłowości przy wyznaczaniu sprawozdawcy do kolejnej sprawy frankowej. Przy kolejnym, trzecim pytaniu prawnym do Sądu Najwyższego dotyczącym spraw frankowych pojawia się jako sprawozdawca ten sam sędzia – Roman Trzaskowski. Wyznaczył go tuż przed zakończeniem kadencji prezes Dariusz Zawistowski.
W ciągu tygodnia od posiedzenia Izby Cywilnej SN kilka składów wstrzymało procesy o kredyty frankowe, czekając na rozstrzygnięcie TSUE, nawet dwa lata. Najbliższe tygodnie pokażą pełniejszy obraz, jak sądy zareagowały na brak uchwały frankowej SN.
Grożenie, że koszty egzekucja prawa w zakresie umów kredytowych poniosą ostatecznie klienci banków, jest tylko prężeniem zwiotczałych muskułów ancien regime'u. Kredyt to zjawisko prawno-ekonomiczne, albo ekonomiczno-prawne. Na temat problemu kredytów denominowanych i indeksowanych do franka szwajcarskiego wypowiadają się zarówno ekonomiści, jak i prawnicy. Albo zarówno prawnicy, jak i ekonomiści. Prawo nie może abstrahować od ekonomii, tak jak ekonomia nie może obyć się bez prawa.
Frankowicze znów nie doczekali się na definitywne rozwiązanie swoich problemów. Izba Cywilna Sądu Najwyższego po raz kolejny nie podjęła uchwały, która miała przeciąć wszystkie wątpliwości prawne w sporach z bankami. Prawnicy reprezentujący frankowiczów uznali to za swoistą kapitulację Sądu Najwyższego. Zamiast odpowiedzi na pytania dotyczące skutków nieważności umów i problemu przedawnienia, mamy pytania do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o status sędziów.
Sugestia, że ochrona konsumenta przed nieuczciwymi warunkami w umowach kredytu denominowanego lub indeksowanego do waluty obcej może zagrażać stabilności całego sektora bankowego, wskazywałaby, że sektor ten nie jest w stanie funkcjonować na uczciwych warunkach. Frankowicze od dawna czują się jak włóczędzy w dramacie Samuela Becketta, którzy czekają przy drodze na Godota, który ma być ich zbawieniem, a jednak on nigdy się nie pojawia.
